Pojęcia

• koncepcja semiotyczna (semiologiczna): teorie znaku;
• wyjaśnienie podstawowych pojęć: znak, język (langue – parole), komunikacja, wspólnota językowa (konstytucja wspólnoty), grupa społeczna, więzi, język jako symbol, wspólnota dyskursu i wspólnota językowa, dyskurs i ideologia.

Między naukami ścisłymi i przyrodniczymi a naukami humanistycznymi

rozwój myśli o języku, zwłaszcza od XIX wieku (Herder, Humboldt, młodogramatycy i pierwsze gramatyki historyczne) do połowy XX wieku (strukturalizm i jego odcienie)

Język – przewodnik po kulturze (E. Sapir) i język jako konstruktor kultury

wcześniejsze koncepcje języka w świetle antropologii i socjologii: Bronisław Malinowski, Edward Sapir i Benjamin Whorf (hipoteza), Claude Levi-Strauss, Ernst Cassirer.

Językowy obraz świata – słowo jako akt poznania symbolicznego

nowsze koncepcje języka w kontekście wobec dogmatu „lingwistyki tekstu” (pragmalingistyka, lingwistyka tekstu, socjolingwistyka)

Język i interpretacja

• klasyczne ujęcia hermeneutyczne (Gadamer, Ricoeur);
• analiza dyskursu i kształtowanie wspólnot dyskursu to jest wspólnot interpretacyjnych. Społeczna heteroglosja;
• kognitywizm – psychologiczna i poznawcza rola języka (akt nazywania jako interpretacja; konceptualizacja elementów świata pozajęzykowego;

Język i kodyfikacja kultury

• język jako narzędzie kodyfikacji, czyli o symbolice kolektywnej;
• język jako topos kultury;
• nowsze koncepcje semiologiczne: mit jako znak (R. Barthes).

Język i władza

• nowomowa jako sposób kontroli społeczeństwa;
• bardziej wyrafinowane metody sprawowania władzy symbolicznej (koncepcje P. Bourdieu, M. Foucaulta).