Historia - strona piąta
W latach 1948-1965 zasadniczy kierunek Katedrze Językoznawstwa Ogólnego nadawał jej kierownik, prof. Jerzy Kuryłowicz, światowej sławy językoznawca, indoeuropeista i semitolog. Wykładał on językoznawstwo ogólne, indoeuropejskie, romańskie, germańskie (łącznie z angielskim), słowiańskie i orientalne (perskie i arabskie).
Katedra Językoznawstwa Ogólnego była wówczas katedrą usługową, nie miała własnych studentów, a tym samym - własnej młodej kadry. Oba zakłady mieściły się przy Gołębiej 20, miały odrębne lokale i biblioteki. Biblioteka Zakładu Językoznawstwa Indoeuropejskiego to dawna biblioteka Katedry Językoznawstwa Porównawczego, gromadzona przez prof. Rozwadowskiego od 1921 i uzupełniona jego prywatnym księgozbiorem. W latach 1937-1939 bibliotekę tę uzupełnił prof. Safarewicz, a T. Milewski uporządkował ją i skatalogował. W czasie wojny biblioteka poniosła nieliczne, ale dotkliwe straty.
Biblioteka Zakładu Językoznawstwa Ogólnego odziedziczyła dawną bibliotekę Katedry Filologii Indyjskiej, której podstawą były książki zakupione przez prof. Willman-Grabowską z prywatnego zbioru L. Mańkowskiego. W latach 1929-1939 uczona wzbogaciła bibliotekę o nowe cenne nabytki z zakresu językoznawstwa indyjskiego i irańskiego.
W latach 1963-1967 pracował w Katedrze na stanowisku adiunkta iranista, dr Wojciech Skalmowski (uczeń Kuryłowicza). W roku 1967 asystentką w Katedrze została na krótko Barbara Niemcówna, a roku 1969 przyszedł do Katedry z Uniwersytetu Warszawskiego slawista i bałtysta Wojciech Smoczyński, obecnie kierownik Zakładu Językoznawstwa Indoeuropejskiego (zob. Pracownicy). 1 października 1970 roku asystenturę w Katedrze objęła polonistka Jolanta Rokoszowa. Prowadziła konwersatorium ze wstępu do językoznawstwa ogólnego, proseminarium o koncepcjach strukturalistycznych i generatywnych oraz wykłady z językoznawstwa ogólnego. Habilitowała się w roku 1989. Zmarła w roku 1997.
Poprzednia strona | Historia | Następna strona